taam ya kızmayın bu son :(

böyle de malım işte.

Tüm bu derslerin, rakamların, formüllerin arasında boğuluyorum.

saçmasapan bilgilerle beynimi doldurup, asıl öğrenmem gereken hayattan beni mahrum bırakıyorlar. kendimi, arkadaşlarımı, yaşamam gereken bir hayatı unutuyorum. oysa ben uyurken yarın hangi derslerin olduğunu değil, yarın beni bekleyen güzel günü düşünmek istiyorum. zamanımı cevabı zaten belli olan sorularla değil, resim çizmekle, yazı yazmakla, fotoğraf çekmekle, pasta yapmakla, kısacası beni ben yapan şeylerle geçirmek istiyorum. gerçekten, gerçek anlamda, yaşantıma dönmek istiyorum. bu kadar.

o kız birgün size sahip olacağı için çok şanslı. bense o kıza aşık olacağım için çok şanslıyım.. al sevgilim, bunlar senin için. sana ilk hediyem, şıpsevdi koleksiyonum olsun istedim…

bugün, biyolojiciyle doğa yürüyüşü yaptık. uzun zamandır başbaşa kalamadığım doğayla uzun uzun dertleştik. tüm dertleri unuttum sonra. hiç görmediğim kadar çiçek gördüm. bulutlar her zamankinden daha güzeldi. bu çok sevdiğim iki şeyle, bulutlarla ve çiçeklerle, bi hayal kurdum. sonra eve gelip, kurutulmuş çiçek koleksiyonumun da bir kısmıyla bu gitti yaptım. çiçeklerle bulutlar bir arada. evet evet böyle daha güzeller…

^~^

yatağın verdiğini hiçbir şey veremiyor.
acıyı hiçbir şey unutturamıyor, uykunun unutturduğu kadar.
soğuk bir gecenin keskin soğuğundan koruyan battaniyem, dünyadan be onun acımasızlıklarından da koruyor beni.
gördüğüm rüyaların, kurduğum hayallerin hiçbirinin gerçek olamayacağını bilsem bile, şimdi kendimi gerçekten be dünyadan o kadar soyutlamış hissediyorum ki, bunu umursayacak değilim.
evet, ben burada, yatağımda, hayallerimle baş başa mutluyum, lütfen rahatsız etmesin beni gerçekler.